Mulan's Corner - ČAGHATAI-TÜRKISCHES (mit Übersetzungen)

Chaghatay-Türkische Poesie und Sprüche
(hauptsächlich von ‛Alī Šīr Nawā’ī على شير نوائى, teils ins Osmanische عثمانلیجه übersetzt und blau gesetzt)
Quelle: Martin Hartmann, Čaghataisches, Die Grammatik ussi lisāni turkī des Mehemed Sadiq, in: Materialien zu einer Geschichte der Sprachen und Litteraturen des Vorderen Orients, Heft 2, Heidelberg 1902
(https://archive.org/details/aghataischesvon00hartgoog)

verwendete Schriftfonts (sollten installiertt sein, um diese Schriften auch zu sehen): "IranNastaliq" (für Nasta'liq, hier für Chaghatay) und "B Arabic Style" (für Ruq'a, hier für Osmanisch-Türkisch)

۱ - بيخواست يوزينگا بير نكاهيم ۞ توشكانگا ميننك نيدور كناهم (نوائى)

۱- استميه‌رك يوزينه بر نكاهم دوشمكده بنم نه قباحتم وار (نوائى)

1. Welche Schuld habe ich, wenn ohne mein Wollen mein Blick auf dein Antlitz gefallen ist? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 50)

۲۲ - استاسانك بر قصه اى روايكه ايل كوب يغلغاى ۞ عشق ارا كوركانلاريمنى شرحنى اغاز قيل (نوائى)

۲- اى منقبه كوى خلقى چوق اغلاداجق بر حكايه استر ايسك عشق و محبتده وردكلريمك شرحنى باشله (نوائى)

2. Willst du, o Erzähler, eine Erzählung, die die Leute sehr weinen macht, so beginne die Darstellung dessen, was ich in der Liebe erfahren habe. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 53)

۳ - خام كونكلوم كيم دوداغيكنى تيلاب افغان قيلار ۞ باردور اول طفل ديك كيم يغلغاى حلوا اوچون (نوائى)

عثمانلیجه: تنور عشق و محبتده پشمامش كوكلم تمناى لب شيرينك ايله حلوا ايچون اغليان چوجق كبى فرياد ايدر (نوائى)

3. Mein rohes (unerfahrenes, noch nicht abgebrühtes) Herz, das in dem Verlangen nach deiner Lippe jammert wie jenes Kindlein, das um den Zuckerkuchen weint. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in. Hartmann, S. 53)

۴ - كونكول باغيدا آهيم اوقلارى قدينك فراقيدين ۞ بر غم قايس بير رعنا نهال اولميش (نوائى)

عثمانلیجه: اى جانان قد موزونك فراقندن ايتديكم آهلر اوقونك هر برى باغ دلده ميوۀ غم ويرمك ايچون بر كوزل فدان اولمش (نوائى)

4. Seit die Pfeile meines Ach wegen der Trennung von deiner Gestalt mir Kummer gaben, ist ein jeder dieser Pfeile im Garten meines Herzens zu einem prangenden Schössling geworden. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in. Hartmann, S. 54)

۵ - قاليب دور عنبرين ذولفونك ايچندا باغلانيب كونكلوم ۞ كيكدين قطره قان قالغان كبى مشك تاتار ايچر (نوائى)

عثمانلیجه: مشك تاتارده كيكدن بر قطره قان قالديغى كبى عنبر افشان اولان ذلفكده كوكلم باغلانوب قالمشدر (نوائى)

5. Mein Herz blieb gefesselt an deine ambraduftende Locke, wie in dem Moschus der Tataren ein Tropfen Bluts vom Moschustier bleibt. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 56)

۶ - استا يرتوق ژنده كيكانلاردا معنى مخزنين ۞ كيم بوينكليغ كنج ايرور اول نوع ويرانلار ارا (نوائى)

عثمانلیجه: مخزن معنايى يرتيق لباس كيانلرده ارا چونكه بويله خزينه اويله ويرانلرده‌در (نوائى)

6. Suche den verborgenen Sinn bei denen, die verschlissenes Kleid tragen, denn solcher Schatz findet sich in solchen Ruinen. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 56)

۷ - يوزونك كيم بولدى ميندين لعل كون بو لميش ايكى ذولفونك ۞ اول ايكى لام ديك كيم لعل بار ايكى ياننده (نوائى)

عثمانلیجه: اى جانان بنده صيقلديغك ايچون يوزك لعل كبى قرمز اولدى كويا ايكى زلفك لعل كلمه سنك ايكى ياننده اولان لام كبيدر (نوائى)

7. Während dein Antlitz vom Weine rubinfarbig wurde, wurden deine beiden Seitenlocken wie die beiden Lām (ل), die sich zu beiden Seiten des ‛Ain (ع) befinden (لعل). (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in. Hartmann, S. 57)

۸ - كشيگا عاقبت دوران و حسن ۞ پس غنيمت بيل وفا قيلماق جمالك باريده (نوائى)

عثمانلیجه: مادامكه انسانه حسن و دوران وفا ايتمز اويله ايسه حسن وجمالك وار ايكن وفا ايتمه‌يى غنيمت بيل (نوائى)

8. Da die Periode der Schönheit schließlich niemandem Treue hält, so nimm wahr (wörtlich: betrachte als Beute) die Gelegenheit, Treue zu üben, solange deine Schönheit vorhanden ist. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 57)

۹ - زلفين آچقان دا زنخ چاهيگا توشگاى مينك كونكول ۞ قويسما اول چاه اوزه رخسار شمعين ياروتوب (نوائى)

عثمانلیجه: جانان چاه زنخدانى اوزره شمع رخسارينى پارلاتمه‌سه زلفنى اچديغى وقت او چاهه بيك كوكل دوشر ايدى (نوائى)

9. Als das Liebchen die Locken löste, da wären wohl tausend Herzen in sein Grübchen gefallen, hätte es nicht die Kerze der Wange über dem Grübchen leuchten lassen. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 57-58)

۱۰ - خردمند چين سوزدين اوزگا ديماس ۞ ولى بارچه چين هم ديكولوك ايماس

عثمانلیجه: عاقل اولان كيمسه طوغرى سوزدن بشقه برشى سويلمز لكن هر طوغريده سويلمكه لايق دكلدر

10. Der Weise sagt nichts als wahres Wort; aber auch nicht alles, was wahr ist, ist zu sagen. (in: Hartmann, S. 58)

١١ - كونكول كیم وصلنك استار هر طرف داغ ستم برله ۞ ایرور یوسف خریداری نیچا ایسكی درم برله (نوائی)

عثمانلیجه: هر طرفی داغ ستم ایله داغدار اولان كوكلم اسكی اقچه ایله مشترئ یوسف اولمق استه ین كبی وصالنی استر (نوائی)

11. Mein Herz, das mit den Wunden verliebter Quälerei die Vereinigung mit dir sucht, ist wie einer, der mit ein paar alten Münzen den Joseph (das Schönheitsideal) kaufen will. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 59)

۱۲ - قدینك نخلی خیالی كوزدا دور ای نوبهار حسن ۞ معاذ الله اكر آنی قوپارغای سیـل مژكانیم (نوائی)

عثمانلیجه: ای نوبهار حسن نخل قدك خیالی كوزمده‌در سیل مژكاﻧﻤﻚ انی قوبارمسندن جناب حقه صغنیرم (نوائی)

12. O Frühling der Schönheit! Das Bild deines Palmenwuchses
ist in meinem Auge; verhüte Gott, dass der Strom meiner
Tränen (oder Augenwimpern?) sie ausreiße!
(von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 59)

۱۳ - چو باغ ایرور وطنینك شادمان بول ای بلبل ۞ كه غم درور مین بیخان وما اوچون تخصیص (نوائی)

عثمانلیجه: مادامكه وطنك باغدر مسرور اول اى بلبل زيراين اوسيز بارقسيز ايچون مخصوص اولان غمدر (نوائى)

13. So lange der Garten dein Heim ist, sei froh, o Nachtigall! Denn der Kummer ist nur mir bestimmt, der kein Haus noch Heim hat. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 59)

۱۴ - حدینك ایرماسی (ایرماس) تور منینك عشقیم دیبان یازغورما كیم ۞ مین هم انكلارمین ولی نی چاره دور تقدیر ایله
(نوائی)

عثمانلیجه: بكا عاشق اولمق حدك دكلدر ديو افشا ايتديرمه حدم اولمديغنى بيلورم لكن تقديره چاره ندر (نوائی)

14. Brauche doch nicht die leere Ausflucht, es komme mir nicht zu, dich zu lieben; das weiß ich ja allein, aber was hilft gegen das Verhängnis? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 59)

۱۵ - نهال وصل انینك دیك قوروب تورور كه انی ۞ كوكارتا آلمدی كوز ایكی جویباری بیله (نوائی)

عثمانلیجه: نهال وصال اوقدر قورومشدر كه دیده‌لرم ایكی پیكاریله انی یشیللده مدی
(نوائی)

15. Der junge Baum der Liebesvereinigung ist so vertrocknet, dass selbst das Auge mit seinen beiden Bächen ihn nicht zum Grünen bringen konnte. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 59)

۱۶ - شام دین تا سحر خانقاه لار ایشیگی آچوق ۞ وخلوت لار عبادت نوریدین یاروق (نوائی)

عثمانلیجه: نكیه قپولری اقشامدن سحر وقتنه قدر آچیق وخلوتلر عبادت نورندن منوردر (نوائی)

16. Vom Abend bis zum Frühmorgen ist das _Thor der Klöster offen, und die Derwischzellen erglänzen vom Licht der Gottesverehrung. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 60)

۱۷ - رشتۀ جانی كویار اشكی اقیب جسمی اریب ۞ تیره شامیم (شامنینك) ظلمیدین مكر آكاه شمع (نوائی)

عثمانلیجه: اشك ديده‌سى اقوب جسمى ارييوب رشتۀ جانى ينار شب تاريكك ستمندن مكر شمعك خبرى واردر (نوائى)

17. Der Kerze Lebensfaden geht in Flammen auf, indem ihre Träne rinnt und ihr Leib sich verzehrt; ob sie wohl die Finsternis der dunklen Nacht wahrnimmt? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 60)

۱۸ - سحر كوردم یوزونك اقشامغه جا كویدی حزین جانم ۞ بو ایردی صبح وصلیم تا نی بولغای شام هجرانیم (نوائی)

عثمانلیجه: صباحلین یوزینی كوردم اقشامه قدر جان حزینم یاندی صبح وصالم بویله ایدی عجبا شب هجرانم نصل اولور (نوائی)

18. Am Frühlingsmorgen sah ich dein Gesicht, bis zum Abend brannte meine betrübte Seele; so war mein Begegnungsmorgen; nun, wie wird wohl mein Trennungsabend sein? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 61)

۱۹ - ای كونكل ایل صبح عیشی ساری باقما خوی قیل ۞ فردالیغ ویرانیدا محنت قرا شامی بیله (نوائی)

عثمانلیجه: ای كوكل خلقك صباح عیش وراحتی حهتنه باقما ویرانۀ تنهای ده شب تاریك محنت ایله اعتیاد ایله (نوائی)

19. O Herz, blick nicht auf die Morgenlust der Leute; mach dich vertraut mit der dunklen Leidensnacht in der Trümmerstätte der Einsamkeit. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 61)

۲۰ - چیكار ذوق سهی قدینك بیلا قمری فعان كوكو ۞ توزار شوق كل روینك بیلان بلبل نوا چه چه (مؤنسی خوارزمی)

عثمانلیجه: سهی قدینك ذوقی ایله قمری كوكو دیو فغان ایدر كل یوزینك شوقى ايله بلبلده چه چه ديو الحان ايدر (مؤنسی خوارزمی)

20. Mit der Lust an deiner schlanken Gestalt girrt die Turteltaube ihr klagendes kūkū, mit der Sehnsucht nach deinem Rosengesicht flötet die Nachtigall ihr harmonisches če-če. (von Mu'nisī Ḫwārezmī, in: Hartmann, S. 61f.)

۲۱ - ایتوردم آه ایله اغیارنی اول یوز هواسیدین ۞ آنیگدك كیم كشی سودین كیتارگای خسنی دم برله (مؤنسی خوارزمی)

عثمانلیجه: انسان صویك يوزندن اوفله مك ايله چورچوبی ازاله ايتديكى كبى بنده او جانانك رويى سوداسندن اغيارى آهم ايله ازاله ايتدم (مؤنسی خوارزمی)

21. Wie jemand mit dem Hauch ein Stäubchen von der Oberfläche des Wassers entfernt, so vertreibe ich mit meinem Ach die Feinde von der Leidenschaft für jenes Gesicht. (von Mu'nisī Ḫwārezmī, in: Hartmann, S. 62)

۲۲ - چون تیكانتین ایرو ایرماس دائما كل یفراغغی ۞ نی اوچون لور كف پاین كوزم مژكانیدین (نوائی)

عثمانلیجه: مادامكه خار برك كلدن هیچ بر زمان منفك دكلدر جانان نیچون كف پاینی مژكانمدن آییربیور (نوائی)

22. Wenn die Rosenblätter nie ohne Stachel sind, warum nimmt dann je das Liebchen seine Hand von meinen Augenwimpern? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 63f.)

۲۳ - نو بهار ایامی بولمیش مین دریار ودیارسز ۞ بلبل اولغاندیك خزان فصلی كل وكلذارسز (نوائی)

عثمانلیجه: بلبل خزان فصلنده كل وكلزارسز قالدیغی كبی بنده نوبهارده یار ودیارسز قالمشیم (نوائی)

23. Wie die Nachtigall im Herbst ohne Rose und Rosenhain bleibt, so war ich in den Frühlingstagen ohne Heim und Freund. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 63)

۲۴ - یوزونك هجریدا كیم چیكتی فغان وزار مین ینكلیغ ۞ كیم آچدی یوزده كلكون اشكدین كلزار مین ینكلیغ (نوائی)

عثمانلیجه: كیم مهجور جمالك اولوب بنم كبی آه وفغان ایتدی هانكی عاشق سرشك كلكون ایله بنم كبی روینده كلزار اچدی (نوائی)

24. Wer hat, von deinem Antlitz verlassen, wie ich, Seufzer und Weh gehaucht? Wer hat, wie ich, von rosenfarbenen Tränen im Gesicht einen Rosenhain sprießen lassen? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 63)

۲۵ - ایتا آلمان اسرا آلمان عشق سرین آه كیم ۞ صعب ایرور اخفاسی ومشكلدور اظهاری انینك (نوائی)

عثمانلیجه: آه سر عشقی نه سویلیه بیلورم نه كتم ایده بیلورم زیرا انك اخفاسی ده مشكلدر اظهاریده (نوائی)

25. Ich kann das Ach, das Geheimnis der Liebe weder aussprechen noch verbergen; schwer ist es zu verheimlichen, schwer auch, es zu offenbaren. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 63)

۲۶ - ایرور قدینك خیالی گه كونگول گه كوزدا گویاكیم ۞ بو دور اول جویبار وباغنینك سرو خرامانی (نوائی)

عثمانلیجه: خیال قدك كاه دلده‌در كاه دیده‌ده‌در كویاكه جویبار چشم ایله باغ دلك سرو خرامانی قدكدر (نوائی)

26. Das Bild deiner Gestalt ist bald im Herzen bald im Auge; sie ich gleichsam die sich wiegende Cypresse jenes (Augen)baches und des (Herzens)gartens. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 63f.)

۲۷ - نی تیریكمین اولوك نی ساغ ونی بیمار مین ۞ ایتا آلمان كیم فراقیك دین نه ینگالیغ زار مین (نوائی)

عثمانلیجه: نه مرده‌یم نه زنده نه سالمم نه مریض حاصلی فراقكدن نه صورتله زار وحزین اولدیغمی بر وجهله بیان ایده مام (نوائی)

27. Weder lebendig bin ich noch tot, weder gesund noch krank; ich kann nicht ausdrücken, in welcher Weise ich leide unter der Trennung von dir. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 64)

۲۸ - آتا آتا قرینداش قایان كیتی فكر قیل ۞ چوبین ات بر كون سنگا یتارا (حكمت)

عثمانلیجه: پدر ووالده ایله قرنداشینك نره‌یه كیتدكلرینی تفكر ایله درت ایاقلی تخته آت بر كون سكاده كلور (حكمت)

28. Denk einmal nach, wohin Vater, Mutter und Bruder gegangen sind; eines Tages kommt auch dir das vierbeinige Holzpferd (d.h. Sarg). (von Ḥikmet, in: Hartmann, S. 65)

۲۹ - قایسی بر وصل كونین مهر ایله قیلدی روشن ۞ كه یانا هجر تونی برله قرا ایلامادی (نوائی)

عثمانلیجه: فلك قنغی كونی مهر وصلت یله تنویر ایتدیده ینه شب تاریك فراق ایله قرارتمی (نوائی)

29. Welch einzigen Vereinigungstag hat das Geschick mit Sonnenglanz erhellt, so dass sogar die Trennungsnacht ihn nicht dunkel machen konnte! (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 65)

۳۰ - قول احمد اوزیكنی اگلا سفر قیلغوك بو كون تانگلا ۞ نجوك بولغوسی حال اندا تفرج قیل كورستانغه (نوائی)

عثمانلیجه: قول احمد كندینی بیل بو كون یارین آخرته سفر ایده جكسك قبرستانلری كزده اوراده حال نصل اوله جغنی كور (نوائی)

30. Knecht Ahmad, erkenne dich selbst! Heut oder morgen wirst du di Reise antreten; wie's dann um dich stehn wird, das schau dir mal an auf den Friedhöfen. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 66)

۳۱ - هجر بیمی چون یتار غمكین قیلور بی اختیار ۞ وصل امیدی برمله كونكلومنی نیجه شاد ایلسام (نوائی)

عثمانلیجه: امید وصل ایله كوكلمی نقدر شاد ایتسم هجران خوفی ینه بی اختیار مغموم ایدر (نوائی)

31. Wenn die Furcht vor der Trennung mich beschleicht, dann stimmt sie mich unwillkürlich traurig, wie sehr ich auch mein Herz froh mache mit der Hoffnung auf die Liebesvereinigung. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 67)

۳۲ - طائر محنت بوزوغ كونكلومدا قویمش آشیان ۞ جغزانداق كیم نشیمن ایلاكای ویران اوزه (نوائی)

عثمانلیجه: بایقوشك ویران اوزرنده نشیمن یاپدیغی كبی طائر محنتده دل خرابمده آشیان یاپمش (نوائی)

32. Der Vogel des Kummers hat in meinem verwüsteten Herzen sein Nest aufgeschlagen wie die Eule, die in den Ruinen haust. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 67)

۳۳ - تاپماغای نخل قدینك دیك بر نهال خوش خرام ۞ كرچه بولسا باغبانیك سرو ایله شمشای كوب (نوائی)

عثمانلیجه: باغجوانك سرو شمشادی نقدر چوق ایسه‌ده نخل قدك كبی بر نهال خوش خرام بوله‌مز (نوائی)

33. Einen deinem Palmenwuchs gleich sich schön wiegenden Stamm mag der Gärtner doch nicht finden, wenn er auch Zypressen und Buchsbaum in Menge hat. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 67)

۳۴ - کیم کوروب نرکس پکین کوز برلا کل دیك یوزلارینك ۞ یلگا بیریت عقل وفهمین مست وحیران بولمادی (نوائی)

عثمانلیجه: نرکس کبی کوزلرك ایله کول کبی یوزینی کیم کوروبده مست وحیران اولوب عقل وفهمنی روزکاره ویرمدی (نوائی)

34. Wer, der dein narzissengleiches Auge und dein rosengleiches Antlitz sah, wurde nicht trunken und wirr und schlug Verstand und Einsicht in den Wind? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 67)

۳۵ - شمع همدردیم دورور هجران تونی کیم مین کبی ۞ هجر اوتیدا قاورولور اول داغی اوز یاغی بیله (نوائی)

عثمانلیجه: شب هجرانده شمع همدردمذر زیرا اوده بنم کبی آتش فراقنده کندی یاغیله قاورولور (نوائی)

35. Die Kerze ist mein Leidensgenosse in der Nacht der Trennung, denn auch sie verbrennt mit dem eigenen Fett im Trennungsfeuer. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 68)

۳۶ - نجا ای آرام جان هجرینکدا بی آرام‌لیغ ۞ دوست‌لوغ کور کوز که حددین آشتی دوشمن کام‌لیغ (نوائی)

عثمانلیجه: ای آرام جانم هجرك دها نقدر دوام ایده‌جك دوستلق کوستر که دوشمنلك حددن اشدی (نوائی)

36. Genug der Unruh in der Trennung von dir, du meine Herzensruh! Zeig Freundschaft, denn die Feindschaft hat schon ihre Grenzen überschritten. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 69)

۳۷ - نوش وصل ایکیم تیلارسینك نیش هجران کورمایین ۞ چون ایماس باغرینك جراحت لیغ نی مرهم تابغاسینك
(نوائی)

عثمانلیجه: ای یارۀ هجران کورمدی مرهم وصلت استه‌ین کیمسه مادامکه باغرك یاره‌لی دکل نه‌مرهم بولورسك (نوائی)

37. du, der du das Trünklein der Liebesvereinigung verlangst, eh' du noch den Trennungsstachel gesehen hast, welche Salbe willst du wohl finden, wenn dein Inneres nicht verwundet ist. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 69)

۳۸ - عافیت کنجین ریدم ایستای بوزولدم بر یولی ۞ کونکلوم ایچرا کچمکای ایردی بو نیت کاشکی (نوائی)

عثمانلیجه: کنچ عافیتی بر کره استه‌یم دیدم پریشان حال اولدم کاشکی کوکلمدن بو نیت کچمیه ایدی (نوائی)

38. Den Schatz des Wohlseins will ich suchen! Sagte ich, da ging's mir schlecht auf dem Wege dahin; ach, wäre doch dieser Wunsch nie in mein Herz gekommen! (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 69)

۳۹ - چمن سروی قالیب حیران منینك سرویم قیلیب جولان ۞ انیك شیداسی بر دهقان مونکا شیدا باری عالم
(نوائی)

عثمانلیجه: بنم سرویمك جولاننه سرو چمن حیراندر اوکا بر باغجوان مفنوندر بوکا بتون عالم (نوائی)

39. Die Zypresse der wiese ist erstaunt über das Herumwandeln meiner Zypresse, von jener ist berückt einzig der Gärtner, von dieser die ganze Welt. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 70)

۴۰ - کرپکیمدین زخم اولوب کویا که یاقیبدور حنا ۞ یا قزارپدور کف پایی سرشکیم قانیدین (نوائی)

عثمانلیجه: کف پای جانان مژکانمدن آزرده اولمش کویاکه آیاغنه قنه قویمشدر یاخود سرشك خونینمدن رنك المشده قزارمشدر (نوائی)

40. Die Fußsohle des Liebchens ist von meinen Augenwimpern; verwundet es ist als ob sie mit Henna gefärbt sei oder von meinen blutigen Tränen rot geworden sei. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 70)

۴۱ - اکر تابسنك حیات حضرت نوح ۞ قیلور بر کون اولوم جانینك نی مجروح (حکمت)

عثمانلیجه: اکر حضرت نوح قدر یشاسك بیله نهایت بر کون وفات ایدرسك (حکمت)

41. Wenn du auch das Leben des Propheten Noah findest, so macht doch eines Tages der Tod deinem Leben den Garaus. (von Ḥikmet, in: Hartmann, S. 70)

۴۲ - روشندر که مهر یوزیکدین آلور صفا ۞ یوقسه نی وجهله قمر آندین تاپار ضیا (مؤنس)

روشن دورور که مهر یوزینکدین آلور صفا ۞ یوقسا نی وجه ایلا قمر اندین تاپار ضیا (نوائی)

عثمانلیجه: معلوم در که کونش صفوت ونوری یوزکدن الور یوقسه نوجهله قمر اندین ضیا آله بیلور (مؤنس)

42. Es ist klar, dass die Sonne von deinem Antlitz ihren Glanz erhält; wie sollte sonst der Mond von ihr sein Licht bekommen? (Mu'nis zugeschrieben, in: Hartmann, S. 70; von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 74f.)

۴۳ - کوییدا تاشی تیلارمین قویغالی باش آشتیغا (نوائی)

عثمانلیجه: باشمك التنه قویمق ایچون کوی جانانده بر طاش استرم (نوائی)

43. Ich wünsche mir nur einen Stein aus der Gasse des Liebchens, um ihn unter meinen Kopf zu legen. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 73)

۴۴ - غرق محیط عشقینك ایدی جان بیلا کونکول ۞ اولم که روح ایماس ایدی تن بیرلا آشنا (نوائی)

44. Versunken in dem Ozean deiner Liebe waren Seele und Herz damals, als der Lebensodem noch nicht mit dem Leib vertraut war. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 74f.)

۴۵ - کل دا یوزونك لطافتیدین رنك کورماسا ۞ بلبلغه نی ایدی بو فغان بیرلا بو نوا (نوائی)

45. Sähe ich nicht von deines Antlitzes Zauber einen Schein in der Rose, woher kämen der Nachtigall dieses Klagen, diese Melodien? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 74f.)

۴۶ - لامی که وصل ایاغی بیلا تابمیش اتصال ۞ اول لام دور که اورتاغه آلمیش آنی بلا (نوائی)

46. Das Lam (ل), das am Ende des Wortes "wasl" (وصلLiebesvereinigung) Anschluss gefunden hat, ist wie jenes Lam, das das Wort "bela" (بلا Pein) in seine Mitte genommen hat. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 74ff.)

۴۷ - نی نوا ساز ایلاکای بلبل کلستاندین جدا ۞ ایلاماس طوطی تکلم شکرستاندین جدا (نوائی)

47. Wie soll die Nachtigall Melodien singen ohne Rosenhain? Nicht redet der Papagei ohne Zuckerbüchse. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 76f.)

۴۸ - دیما هجرانیمدا چیکمای سین فغان وناله کوب ۞ جسم ایلارمو فغان بولغای نفس جاندین جدا (نوائی)

48. Sag mir nicht: du klagst und weinst nicht genug bei der Trennung von mir; klagt der Leib, wenn der Lebensodem von der Seele getrennt ist? (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 76f.)

۴۹ - وصل ارا پروانه اورتاندی کیم ۞ قیلغوسی دور صبح انی شمع شبستاندین جدا (نوائی)

49. In der Vereinigung verbrannte sich der Falter, da wusste er sofort, dass der Morgen in von der Kerze des Schlafgemachs trennen wird. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 76f.)

۵۰ - بیوفلار کونگلی تانگیوق لبلارنتکغا بولسا صید ۞ قایدا کیم لعل اولسا اطرافیده بولور خاره‌سی (نوائی)

50. Kein Wunder, dass, blick' ich auf dein Antlitz, meinen Augen die Träne kommt; füllt sich doch das Auge der Menschen mit Wasser, wenn sie in die Sonne sehn. (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 78f.)

۵۱ - درد هجرینکدین نوائی کونگلی کوکسی یاره دور ۞ هر بری یوز پاره ومینك پاره هر بیر پاره‌سی (نوائی)

51. Durch den Schmerz der Trennung von dir ist Nawā'īs Herz und Brust verwundet; jedes ist in hundert Stücke gegangen, und jedes davon wieder in tausend! (von ‛Alī Šīr Nawā'ī, in: Hartmann, S. 78f.)

۵۲ - عیشیم احوالیغه مطلق واقف ایرماستور خرد ۞ قایدا تابغای اهل معنی حالیدین نادان وقوف

عثمانلیجه: كیفیت حیلتمه عقلم مطلقا واقف دكلدر اهل معنی نك حالنه نادان نصل واقف اولور

52. Der Geist begreift durchaus nicht die Vorgänge in meinem Leben; wie sollte auch ein Unkundiger begreifen den Zustand von Sinnern? (in: Hartmann, S. 64f.)

۵۳ - قیو طلب حكمتمنی توتسا غزیز ۞ قیده بارسه باشی عزیز سوزی لذیذ (خواجه احمد)

عثمانلیجه: قنغی طالب نصیحتمی قیمتدار طوتار ایسه نره‌یه كیتسه كندی محترم وسوزی شیرین اولور (خواجه احمد)

53. Welcher Jünger meine Lehre wert hält, der wird, wohin er auch gehe, selbst geehrt, seine Rede wohlgefällig sein. (Ḫōğa Aḥmad, in: Hartmann, S. 65)